Hiç fark ettin mi? Bir mesajı cevaplamak için telefona bakıyoruz, sonra başka bir bildirim geliyor, onu açıyoruz, oradan başka bir şeye geçiyoruz ve birkaç dakika sonra telefona neden baktığımızı bile unutuyoruz. Sadece telefon da değil aslında. Bir kitap okuyacağız, aklımıza başka bir şey geliyor. Bir işe başlayacağız, telefon çalıyor. Bir şey araştırırken kendimizi yarım saat sonra alakasız videoların arasında buluyoruz. Galiba modern insanın en büyük problemi dikkatsizlik değil; parçalanmışlık. Çünkü zihnimiz sürekli bir yerden bir yere çekiliyor.

İlginç olan şu ki, bu dağınıklığı çözmek için hep yeni yöntemler arıyoruz. Yeni planlar, yeni uygulamalar, yeni teknikler… Oysa eskilerin çok güzel bir sözü var: “Zararı uzaklaştırmak, faydayı elde etmekten önce gelir.” Belki de zihnimizi toplamak için önce ona yeni şeyler eklememiz değil, onu dağıtan şeyleri azaltmamız gerekiyordur. Saatlerce kaydırdığımız ekranlar, bitmeyen bildirimler, her şeyi takip etme çabası, her konuda fikir sahibi olma isteği… Bunlar azalmadan zihnimizin sakinleşmesini beklemek biraz zor.

Belki de odaklanmak yeni bir beceri kazanmak değil, gereksiz olanı hayatımızdan çıkarmaktır. Çünkü insanın dikkati sınırlıdır. Onu her şeye dağıttığımızda hiçbir şeye tam veremiyoruz. Ama gerçekten önemli olan birkaç şeye yönelttiğimizde hem işlerimiz hem de zihnimiz derinleşmeye başlıyor. Belki bugün ihtiyacımız olan şey daha fazlasını yapmak değil, biraz daha az dağılmaktır. Çünkü zihin sadeleştikçe insan sadece daha üretken olmaz; aynı zamanda daha huzurlu olur. 🤍🌻