Ne zaman bir sıkıntı yaşasak hemen geçmesini istiyoruz. Hastaysak iyileşelim, borcumuz varsa bitsin, derdimiz varsa çözülsün… Hatta dualarımızın büyük kısmı da bunun üzerine kurulu: “Allah’ım bunu benden al.” Oysa bazen düşünüyorum da, başımıza gelen her şeyden hemen kurtulmaya çalışırken, onun bize ne anlatmak istediğini kaçırıyor olabilir miyiz?

İlginçtir, rahat zamanlarda kolayca unuttuğumuz birçok şeyi, zor zamanlarda hatırlarız. Duayı daha içten eder, aczimizi daha net görür, aslında ne kadar muhtaç olduğumuzu daha iyi fark ederiz.

Elbette hiç kimse sıkıntıyı istemez. Acı yine acıdır. Hastalık yine hastalıktır. Fakat mesele sadece ondan kurtulmak olunca, bazen kaçırdığımız bir şey oluyor. Belki de asıl soru “Bu neden benim başıma geldi?” değil, “Bu bana ne kazandırıyor?” sorusu olması gerek..
Çünkü bizi büyüten şeylerin çoğu rahatlık değil, biraz canımızı yakan şeyler oluyor. Sabrı rahatlıkta değil, beklerken öğreniriz. Tevekkülü her şey yolundayken değil, işler karışınca hatırlarız. Teslimiyeti de elimizden hiçbir şey gelmediğinde…
Belki de bazı kapılar dua ile açılır, bazı dualar da ancak sıkıntıyla… Ve belki Rabbimiz bazen bizi cezalandırmak için değil, kendisine daha çok yaklaştırmak için kapımızı çalar.✨🤍🫂